① Kwas solny (HCl)
Większość chlorków jest rozpuszczalna w wodzie. Metale znajdujące się w szeregu elektrochemicznym przed wodorem-jak również większość tlenków i węglanów metali-są rozpuszczalne w kwasie solnym. Ponadto jon chlorkowy (Cl⁻) wykazuje pewne właściwości redukujące i może tworzyć jony kompleksowe z wieloma jonami metali, ułatwiając w ten sposób rozpuszczanie próbek. Jest powszechnie stosowany do rozpuszczania próbek, takich jak hematyt (Fe₂O₃), stibnit (Sb₂S₃), węglany i piroluzyt (MnO₂).
② Kwas azotowy (HNO₃)
Kwas ten ma silne właściwości utleniające, a prawie wszystkie azotany są rozpuszczalne w wodzie. Z wyjątkiem platyny, złota i niektórych metali rzadkich, stężony kwas azotowy jest w stanie rozpuścić prawie wszystkie metale i ich stopy. Metale takie jak żelazo, aluminium i chrom ulegają pasywacji pod wpływem kwasu azotowego; jednakże dodając podczas procesu rozpuszczania kwas nie-utleniający,-taki jak kwas solny,-w celu usunięcia powstałej warstwy tlenku, metale te można skutecznie rozpuścić. Prawie wszystkie siarczki są również rozpuszczalne w kwasie azotowym; jednakże najpierw należy dodać kwas chlorowodorowy, aby siarka ulotniła się w postaci H₂S, zapobiegając w ten sposób otoczeniu próbki siarką elementarną i utrudniając jej rozkład. Ponadto kwas azotowy jest wysoce niestabilny; w warunkach ogrzewania lub wystawienia na działanie światła może rozkładać się na wodę, dwutlenek azotu i tlen. Ponadto im wyższe stężenie kwasu azotowego, tym łatwiej ulega on rozkładowi. Ze względu na swój silny charakter utleniający kwas azotowy reaguje z różnymi metalami,-metalami i substancjami redukującymi; w rezultacie zmniejsza się stopień utlenienia azotu, wytwarzając dwutlenek azotu lub tlenek azotu (stężony kwas azotowy reaguje z metalami,-metalami itp., tworząc dwutlenek azotu, podczas gdy rozcieńczony kwas azotowy wytwarza tlenek azotu). Ponadto kwas azotowy reaguje z białkami, powodując ich żółknięcie.
③ Kwas siarkowy (H₂SO₄)
Z wyjątkiem wapnia, strontu, baru i ołowiu, siarczany wszystkich innych metali są rozpuszczalne w wodzie. Gorący, stężony kwas siarkowy wykazuje silne właściwości utleniające i odwadniające; jest często stosowany do rozpuszczania metali, takich jak żelazo, kobalt i nikiel, a także stopów metali zawierających aluminium, beryl, antymon, mangan, tor, uran i tytan. Jest również powszechnie stosowany do rozkładu materii organicznej znajdującej się w próbkach takich jak gleba. Kwas siarkowy ma stosunkowo wysoką temperaturę wrzenia (338 stopni); w konsekwencji, gdy aniony kwasów o niższej-wrzącej-temperaturze wrzenia-takich jak kwas azotowy, kwas solny lub kwas fluorowodorowy-zakłócają oznaczenia analityczne, często dodaje się kwas siarkowy, a roztwór odparowuje się do momentu wydzielenia się białych dymów (SO₃) w celu usunięcia zakłócających anionów.
④ Kwas selenowy (H₂SeO₄)
Masa cząsteczkowa: 144,9. Białe, sześciokątne-pryzmatyczne krystaliczne ciało stałe, które jest wysoce higroskopijne. Temperatura topnienia (stopień): 58; Temperatura wrzenia (stopień): 260 (rozkład). Gęstość względna: 2,95 × 10³ kg/m³. Jest dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w wodnym roztworze amoniaku i rozpuszczalny w kwasie siarkowym. Jest niepalny, ale ma silne właściwości żrące i drażniące, które mogą powodować oparzenia tkanki ludzkiej. Wykazuje silne działanie utleniające i silną kwasowość (oba są silniejsze niż kwas siarkowy). Jego roztwory wodne są żrące i silnie drażniące.
⑤ Kwas fosforowy (H₃PO₄)
Anion fosforanowy ma bardzo silną zdolność koordynacyjną; w konsekwencji prawie 90% wszystkich rud można rozpuścić w kwasie fosforowym. Obejmuje to wiele rud nierozpuszczalnych w innych kwasach,-takich jak chromit, ilmenit, kolumbit-tantalit i rutyl-, a także jest bardzo skuteczny w rozpuszczaniu stopów zawierających duże stężenia węgla, chromu i wolframu. W przypadku stosowania kwasu fosforowego jako jedynego rozpuszczalnika warunki reakcji należy na ogół kontrolować w zakresie temperatur 500–600 stopni i czasie trwania nie dłuższym niż 5 minut. Jeżeli temperatura jest zbyt wysoka lub czas reakcji jest wydłużony, mogą wytrącić się nierozpuszczalne pirofosforany lub mogą utworzyć się polikrzemofosforany, które przylgną do dna naczynia reakcyjnego; jednocześnie proces ten może powodować korozję wyrobów szklanych. Czysty kwas fosforowy występuje w postaci bezbarwnych kryształów o temperaturze topnienia 42,3 stopnia; jest to kwas-wrzący-o wysokiej temperaturze, który jest łatwo rozpuszczalny w wodzie. Kwas fosforowy jest trójprotycznym, umiarkowanie mocnym kwasem, który ulega jonizacji w trzech odrębnych etapach; nie jest lotny ani podatny na rozkład i praktycznie nie wykazuje właściwości utleniających.
⑥ Kwas nadchlorowy (HClO₄)
Gorący, stężony kwas nadchlorowy ma wyjątkowo silne właściwości utleniające, dzięki czemu szybko rozpuszcza stal i różne stopy aluminium. Jest to najsilniejszy znany kwas nieorganiczny. Jest zdolny do utleniania pierwiastków takich jak Cr, V i S do ich najwyższych możliwych stopni utlenienia. Temperatura wrzenia kwasu nadchlorowego wynosi 203 stopnie; po odparowaniu aż do powstania dymu skutecznie usuwa kwasy o niższej-wrze-temperaturze, pozostawiając pozostałość łatwo rozpuszczalną w wodzie. Kwas nadchlorowy jest również często stosowany jako środek odwadniający w analizach grawimetrycznych do oznaczania SiO2. Podczas obchodzenia się z HClO₄ należy bezwzględnie unikać kontaktu z substancjami organicznymi, aby zapobiec ryzyku wybuchu.
⑦ Kwas fluorowodorowy (HF)
Kwas fluorowodorowy jest bardzo słabym kwasem (jednak mieszanina kwasu fluorowodorowego i pięciofluorku antymonu-znana jako kwas fluoroantymonowy-jest niezwykle mocnym kwasem, 2 × 10¹⁹ razy silniejszym niż czysty kwas siarkowy). Niemniej jednak jon fluorkowy (F⁻) ma silną zdolność koordynacyjną; może tworzyć jony złożone z jonami, takimi jak Fe³⁺, Al³⁺, Ti(IV), Zr(IV), W(V), Nb(V), Ta(V) i U(VI), czyniąc je w ten sposób rozpuszczalnymi w wodzie. Może także reagować z krzemem, tworząc SiF₄, który następnie ulatnia się w postaci gazu. Może powodować korozję szkła.
⑧ Kwas bromowodorowy (HBr)
Bezbarwna lub bladożółta ciecz, która lekko dymi. Masa cząsteczkowa: 80,92; względna gęstość gazu (w porównaniu z powietrzem=1): 3,5; względna gęstość cieczy: 2,77 (przy -67 stopniach); gęstość względna 47% wodnego roztworu HBr: 1,49. Temperatura topnienia: -88,5 stopnia; temperatura wrzenia: -67,0 stopni. Jest łatwo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych, takich jak chlorobenzen i dietoksymetan. Miesza się z wodą, alkoholami i kwasem octowym. Pod wpływem powietrza i światła słonecznego stopniowo ciemnieje w wyniku uwolnienia wolnego bromu. Jest mocnym kwasem i ma ostry zapach podobny do kwasu solnego. Z wyjątkiem metali, takich jak platyna, złoto i tantal, powoduje korozję wszystkich innych metali, tworząc odpowiednie bromki metali. Wykazuje również silne właściwości redukujące i może zostać utleniony do bromu pod wpływem tlenu atmosferycznego lub innych środków utleniających.
⑨ Kwas jodowodorowy (HI)
Reaguje gwałtownie z substancjami takimi jak fluor, kwas azotowy i chloran potasu. Kontakt z metalami alkalicznymi może spowodować eksplozję. Ogrzanie substancji może spowodować wytworzenie toksycznych oparów jodu. W kontakcie z wodą lub parą wodną staje się silnie żrący i może powodować oparzenia skóry.
⑩ Kwas cyjanowodorowy (HCN)
Nazwa chemiczna (chiński): Qinghuaqing (cyjanowodór) / Qingcuansuan (roztwór wodny-kwasu cyjanowodorowego);
Nazwa chemiczna (angielski): Cyjanowodór.
Karta danych technicznych:
- Kod: 826
- Nr CAS: 74-90-8
- Wzór cząsteczkowy: HCN
- Struktura molekularna: atom węgla tworzy wiązania przy użyciu hybrydyzowanych orbitali sp-; występuje potrójne wiązanie węgiel-azot, co czyni cząsteczkę cząsteczką polarną.
- Masa cząsteczkowa: 27,03
